Wat sag is vergaan – Johan de Lange

Dat Sheila Cussons Johan de Lange se mentor was is altyd vir my interessant omdat die hul onderwerpsmateriaal van hul poësie so verskillend is. Dié gedig daarenteen, uit De Lange se Wat sag is vergaan (1995) het wel ooreenstemmende elemente: die mistieke, mitiese en kosmiese. Maar met ’n heel ander interessante inslag:

 

DAKSKILDERY

 

Was hy,  Michaelangelo,

agnostikus? Straks nar?

Iewers glo ek vas

dat God verminktes

goed begryp: aan eie

bas vir hulle boet.
Of Michaelangelo

het vyfduims verbrou:

’n ekstra toon prul

uit die goddelike

linkervoet.

 

         God

aanstormend

’n engelekoor in sy uit-

bollende mantel

steek ’n vinger

oor die leegte

 

uit, blaas

in die nog on-

volmaakte

gees. Iets

geweldigs stroom

uit dié vinger,

die gewronge gewrig.

En Adam, reik-

halsend om te word,

vind sy onnosel geluk

deur dié benul ontwrig.

Advertisements

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s